Adamecki Bernard (12.07.1897 – 07.08.1952)

Adamecki Bernard (12.07.1897 – 07.08.1952) pułkownik pilot Wojska Polskiego, pseudonim Gozdawa, Bocian, Parasol, Grabiec, Dyrektor. W 1916 roku zaciągnął się do armii austriackiej, w której służył do 1918 roku. Od 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego, w którym uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Od 1920 roku służył w lotnictwie. We wrześniu 1939 roku jako podpułkownik pełnił funkcję zastępcy dowódcy lotnictwa Armii „Modlin”. Po klęsce wrześniowej organizował konspiracyjną grupę oficerów lotnictwa. Włączył się w działalność Związku Walki Zbrojnej. Wiosną 1940 roku powierzono mu zorganizowanie Wydziału Lotnictwa ZWZ-AK, tzw. Szefostwo Lotnictwa. Stanął na jego czele. Funkcję tę pełnił do 1943 roku, a następnie w okresie od maja do października 1944 roku. Uczestnik powstania warszawskiego, po jego upadku znalazł się w niewoli niemieckiej. Uwolniony z oflagu, powrócił do kraju. Od 1945 roku w „ludowym” Wojsku Polskim. Od 1946 roku był komendantem Wojskowej Technicznej Szkoły Lotniczej. W 1949 roku został przeniesiony do rezerwy. W 1950 roku został aresztowany po zarzutem zdrady. Po procesie przed sądem wojskowym, w 1952 roku został skazany na karę śmierci i stracony na Mokotowie. Zrehabilitowany został już w III Rzeczypospolitej, wyrokiem sądu z 11 listopada 1989 roku. Pośmiertnie awansowany do stopnia generała brygady. Wielokrotnie odznaczany.

Bibliografia: 

Autor: Maciej Franz